4 maanden geleden

jul 30, 2017

Lieke, moeder van een tweeling

4 maanden geleden is het alweer… 4 maanden geleden kreeg ik de twee mooiste geschenken uit mijn leven. Nou ja kreeg, ik heb er hard voor moeten werken. Twee prachtige cadeautjes, ingepakt in een laagje huidsmeer en een onmiskenbare babygeur.

4 maanden lang word ik al ondergedompeld in alles wat kleine baby’s met zich meebrengen. Een oceaan van liefde, honderden kusjes, urenlang staren, steeds guitiger wordende lachjes, gebrabbel en gekraai. Daarnaast natuurlijk ook spuitluiers en het teruggeven van melk als ze net schone kleren aan hebben, urenlang aaneengesloten huilen, tegelijkertijd bij mama willen zijn, continue aan de borst willen en hele dagen vechten tegen slaap.

4 maanden geleden las ik ook voor het laatst een hoofdstuk in mijn boek dat sinds die tijd onaangeroerd in de kamer ligt (Ik denk dat ik maar weer bij het begin moet beginnen). Al 4 maanden staan de kraamcadeau ’s in een kamer die mijn man ondertussen heeft omgedoopt tot Mamacave. 4 maanden geleden lapte ik voor het laatst de ramen. Ik weet nog goed dat ik met mijn dikke buik op de ladder stond terwijl mijn man de onderkanten van de deuren deed omdat ik niet meer zo diep kon bukken. 4 maanden geleden deed ik voor het laatst een huishoudelijke klus vol overgave.

“Al 4 maanden staan de kraamcadeau ’s in een kamer die mijn man ondertussen heeft omgedoopt tot Mamacave”

Jullie snappen het al, de afgelopen 4 maanden met mijn schatjes is als een rit in een achtbaan geweest. Wanneer mijn man thuis is helpt hij goed mee en zijn we een geoliede machine wat betreft de kinderen maar het huishouden wordt ook dan met de Franse slag gedaan. Als mijn zeeman weer 6 weken varen is komen de hulptroepen aan land en helpen mij met alle liefde waar het kan. Ondanks dat ben ik nog steeds blij als ik aan het einde van de dag gedoucht ben, de vaatwasser uitgeruimd is en mijn was schoon en gevouwen is. In die 6 weken houd ik mij net staande en ik slaak een zucht van verluchting als mijn man weer thuis komt.

Voor het laatste vertrek kwam mijn man met een voorstel waar ik lang over nagedacht heb en met pijn in mijn hart besloten heb dat dit nodig is. De kindjes gaan vanaf deze week één ochtend per week naar de kinderopvang. Dat zijn 4 uurtjes. 4 uur waarin ik eindelijk wat dingen voor mezelf kan doen. Ik kan dan bijvoorbeeld mijn huis aan kant brengen, de cadeaus opruimen, ramen zemen en misschien wel opnieuw beginnen aan mijn boek. Als ik eerlijk ben denk ik dat ik de eerste keer 2 uur ga nagelbijten en waarschijnlijk een volle doos tissues nodig heb. Mijn kindjes zullen ook huilen ben ik bang, daar zijn ze namelijk erg goed in ;).  Arme juffen op de opvang…”

Sticky
In Blog
Tags in

One Comment

  1. Lineke Says: 30 juli 2017 11:51

    Mooi geschreven Lieke.

    Reply

Post a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*