Hormonsters en hartjes

aug 06, 2017

Bianca, moeder van 1 meisje en 2 jongens

De wereld staat even op z’n kop wanneer ik in het ziekenhuis te horen krijg dat we morgen al weer papa en mama worden. Vanwege mijn te hoge bloeddruk moeten onze twee mannetjes eerder worden gehaald dan gehoopt. Met 35,5 weken worden ze ter wereld gebracht. En dan begint de emotionele rollercoaster, die ook wel ‘Hormonsters’ wordt genoemd.

Gelukkig zijn onze mannetjes gezond. Ze hebben alleen beiden een sonde nodig ter ondersteuning, omdat ze zelf niet een hele fles leeg krijgen. Na een week word ik ontslagen uit het ziekenhuis. Dat wordt thuis met onze dochter, papa en oma gevierd in het pannenkoekenrestaurant. Zondagavond ga ik weer naar het ziekenhuis, naar onze kleine mannetjes. Een week later mag een van de twee jongens ook naar huis. Heerlijk! Maar ook: wat een onrust. Want het is een heel geplan met het gependel tussen huis en ziekenhuis, terwijl ik eigenlijk nog hoor te herstellen van een keizersnede en dus ook niet mag rijden. Onze zoon die thuis is, gaat dan met mij mee naar het ziekenhuis. Blij dat de jongens weer bij elkaar zijn, maar ik mis mijn grote, lieve meid.

Maar het eerste weekend thuis verloopt niet goed. Door een verslikincident moet onze zoon voor 2 nachten terug naar het ziekenhuis. Een domper voor ons allemaal. Grote zus mist haar broertjes.

“En dan smelt mijn hart, want ik hoor haar zeggen ‘Lieve baby’s, ik mis jou. Kus van je grote zus’.”

Terwijl ik sta af te wassen en mijn gedachten afdwalen naar onze jongens is onze dochter druk bezig in haar speelhoek. Maar wel erg stilletjes. Dus ik vraag: ‘Wat doe je?’ Waarop zij antwoord: ‘ik schrijf een brief’. Met haar favoriete Maja de bij pen klad ze een aantal notitieblaadjes onder. Uiteraard heel secuur en met haar tong buitenboord. Want dit vergt opperste concentratie. En dan smelt mijn hart, want ik hoor haar zeggen ‘Lieve baby’s, ik mis jou. Kus van je grote zus’. Wat ben je klein, en eigenlijk toch al groot met je 3,5 jaar oud. Je krijgt veel meer mee van deze periode dan wij denken. Ik pink stiekem een traantje weg want voor haar is deze tijd ook niet makkelijk. Maar met dit lieve briefje maakt ze het een stuk draaglijker voor mij. Met alle liefde om ons heen komen we er wel!

 

Sticky
In Blog
Tags in

One Comment

  1. Lieke Says: 7 augustus 2017 20:55

    Mooi geschreven Bianca! ❤️

    Reply

Post a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*