Zindelijkheidstraining

jul 23, 2017

Marcha, moeder van een jongen (5 jaar) en een meisje (3 jaar)

Er zijn genoeg boeken en internetpagina’s over het onderwerp: zindelijkheidstraining. Het lijkt allemaal zo simpel, begin als je kind er zelf aan toe is,  maar wanneer merk je dit? Vaak worden kindjes ineens nieuwsgierig naar de wc. Mijn zoontje van vijf heeft amper interesse getoond. Hij is hooguit vier keer mee geweest om te kijken hoe het allemaal in zijn werk gaat op zo’n grote wc. Na die paar keer had hij het wel gezien.

Mijn man en ik hadden ons er nooit druk om gemaakt totdat de grote zomervakantie aanbrak en hij na de zomervakantie naar de basisschool zou gaan. Hij zou dan toch echt zindelijk moeten zijn. Waar ik mij zorgen om maakte is dat hij chronische diarree heeft. Er zijn hiervoor verschillende onderzoeken in het ziekenhuis geweest maar er is nooit een oorzaak gevonden. De kinderarts zag daarom ook niet in waarom hij niet zindelijk zou kunnen worden. Blijkbaar vond meneer het eigenlijk allemaal wel lekker makkelijk: luiers en er was altijd wel weer iemand in de buurt die hem kon poetsen als de diarree langs zijn benen liep. Het was gemiddeld drie van de vier dagen in de week dat de juf mij belde: “Kan je je zoon komen verschonen? Het is weer misgegaan.” In tussentijd begon zijn jonger zusje zich wel te interesseren voor de wc en alles wat daarbij hoort. Ze was bij iedereen op de wc gaan kijken: Mama, Papa, Oma, Opa, etc.. Sterker nog ze vroeg aan iedereen die maar aangaf naar de wc te gaan of ze mee mocht. Daarna vond ze het wel heel spannend om wc’s te bekijken op andere plekken zoals in een winkel, restaurant of bij de buren. Ondertussen begon ze thuis steeds meer aan te geven wanneer ze naar de wc moest en had ze haar luier vaker droog dan nat.

“Ze vroeg aan iedereen die maar aangaf naar de wc te gaan of ze mee mocht.”

Met Pinksteren hadden wij besloten om er een weekendje tussenuit te gaan met het gezin naar de camping. We stonden heel toevallig tegenover het toiletgebouw. Ongeveer het hele weekend hebben we alleen maar op en neer naar de wc gelopen. Soms om inderdaad te plassen en andere keren alleen omdat ze het interessant vond. Dit is het moment haar luier kan wel af, dacht ik.  Het ging uitstekend! Ze gaf zelf duidelijk aan wanneer ze moest en haar onderbroeken bleven netjes droog. Vanaf dat moment heeft ze maar twee ongelukjes gehad en slaapt ze ’s nachts ook zonder luier. Ze is nog geeneens drie!

Ik had nooit verwacht dat dit zo makkelijk zou gaan aangezien de oudste totaal geen interesse had op dit gebied. Inmiddels gaat het met mijn zoon een heel stuk beter doordat zijn kleine zusje al zindelijk is.
Hij gaat zonder luier naar school en ik ben niet meer gebeld door de juf met het verzoek of ik wil komen omdat hij een ongelukje heeft gehad. Het enige moment dat het nog wel eens misgaat is als hij druk aan het spelen is. Zo kan je zien dat twee kinderen uit hetzelfde gezin met dezelfde opvoeding totaal anders kunnen zijn en dat er  vanzelf wel een trigger komt waardoor je kind toch zindelijk wil worden. Want zindelijkheidstraining is wel een heel mooi woord maar ik heb gemerkt in de praktijk dat je kind het echt zelf moet willen. Je kan nog met zulke mooie trainingsprogramma’s aankomen zetten, als je kind niet wil dan gaat het gewoon nog niet lukken.

Liefs,
Marcha

 

——————————————————-

Zo rond de twee à tweeënhalf jaar beginnen veel ouders zich af te vragen hoe ze hun kind zindelijk moeten maken. Op het potje of direct op de wc plassen en zelfs poepen is een grote stap voor kinderen. De één is wat sneller dan de andere, forceer dit vooral niet. Een beloningskaart kan ondersteuning bieden. Het geeft een houvast voor jou en je kind. Download hier jouw gratis Doezzzel Beloningskaart en print het uit zodat je het op de wc of dicht bij het potje op kan hangen.

Sticky
In Blog
Tags in

Post a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*